![](http://image.tafrihi.com/2012/10/phpThumb_generated_shaghayeghfarahani-200x140.jpg)
ناگفته هایی از مصاحبه ای که شقایق فراهانی را ناراحت کرد
بیش از دو دهه است که از عمر بازیگری اش در سینما، تئاتر و تلویزیون می گذرد. شاید «لیلا»ی داریوش مهرجویی برای او شانس بزرگی بود تا او بتواند به تدریج در کنار بازیگرانی همچون نیکی کریمی و ابوالفضل پورعرب و هدیه تهرانی نسل دوم و میانه رویی را در سینما نشان دهد
که بدون شک هریک ارزش تبدیل شدن به یک ستاره را داشتند. همکاری او با بهرام بیضایی، مسعود کیمیایی، داریوش فرهنگ، ایرج قادری، احمد امینی، عباس رافعی و… نشان داده است که می تواند خوب و بد را تشخیص دهد و توانایی ها و تئاتری بودنش را با حضور در فیلم های این کارگردان اثبات کند و اما شرایط سینما طوری پیش رفته است که او هیچ ابایی از حضور در کارهای تجاری و کمدی مثل «مهمان» و «نصف مال من و نصف مال تو» نداشته است.
به همین منظور و با وجود نقش ها و فیلم های متفاوتی که او هم در سینما و هم در تئاتر و تلویزیون بازی کرده، نمی توان خصیصه مشخصی را در تعریف راه بازیگری او بیان کرد چون او بازیگر نقش های غافلگیرکننده است که گاهی در نقش زن زخم خورده ای که همسرش به او خیانت کرده در «محاکمه در خیابان» ظاهر می شود و گاهی حتی در یک سکانس کوتاه هم که شده کاراکتر زن میانسالی را در سریال «حیرانی» بازی می کند که زیر گریم بسیاری پنهان شده و فقط می خواهد توانایی بازیگری اش را نشان دهد.
او این روزها با فیلم «بی خداحافظی» احمد امینی در سینماها حضور داشت. فیلمی که به زندگی یکی از خوانندگان معروف پاپ (رضا صادقی) می پردازد و شقایق فراهانی در آن نقش نامزد سابق این خواننده را بازی می کند. قرار بود گفت و گو با این بازیگر به انگیزه اکران این فیلم شکل بگیرد اما در اواسط بحث با نام بردن از برخی آثار این بازیگر مسیر تغییر کرد و فراهانی به صحبت های کوتاهی درباره این فیلم اکتفا کرد.
در کارنامه بازیگری شما بازی در فیلم های کارگردانانی مثل بهرام بیضایی، عباس رافعی، امید بنکدار و…دیده می شود که بالطبع حضور در کارهای این فیلمسازان همراه با سبک و سیاق متفاوت تری نسبت به فیلم های تجاری و کمدی تان مثل «مهمان» و «خنده در باران» بوده است. بازی در فیلم های تجاری به منظور ورود به مسیری جدیدتر و تغییر دادن آن صورت گرفت یا بر اساس روحیه تجربه پذیری تان؟
من مسیری را تغییر ندادم و فکر می کنم که مثل همه هنرمندان که تجربه کردن کارهای متفاوت در پرونده اغلب شان دیده می شود، به نوعی من هم تجربه کردم اما در این میان تجربیاتی هم داشتم که به خاطر شرایط اجتماعی و اقتصادی دست به انتخاب آنها زدم که از بازی در آنها هم اصلا پشیمان نیستم. به هر حال گاهی اوقات شرایط دست به دست هم می دهند تا آدم در کارهایی حضور پیدا کند که مجبور است در آنها بازی کند و شاید خیلی هم دلش رضا ندهد که در آن کارها حضور پیدا کند. از طرفی هم در این سال ها فیلم هایی بازی کرد ه ام که شاید در یکی ، دو سکانس از آنها حضور داشتم ولی در مجموع علاقه مند به حضور در آن کارها بودم.
فکر می کنید یکی دیگر از دلایل حضور هنرمندانی شبیه به شما (که کمتر فیلم تجاری در کارنامه بازیگری شان دیده می شود) در چنین فیلم هایی ضعف فیلمنامه ها و کمبود فیلم های خوبی است که در طول سال به آنها پیشنهاد می شود؟
من بازی در فیلم های تجاری را خیلی هم بد نمی دانم. ممکن است هنرمندی دوست نداشته باشد که در چنین کارهایی حضور پیدا کند ولی من جزو هنرمندانی هستم که دوست دارم کار تجاری را هم تجربه کند. «خنده در باران» را هم که شما در ابتدا به آن اشاره کردید و گفتید که یک فیلم تجاری است، من اصلا در زمره فیلم های تجاری نمی دانم و فکر می کنم که این نظر شخصی شما باشد.
به هرحال مجموع بازیگران و نوع روایت قصه نشان از توجه تهیه کننده و کارگردان به گیشه است. این فیلم هم از جمله فیلم هایی است که قبل از اکرانش با حاشیه های متعددی مواجه شد و بر خلاف انتظارات در زمان اکران هم با استقبال خوبی مواجه نشد. با توجه به اینکه «خنده در باران» اولین تجربه داریوش فرهنگ در سینمای کمدی به شمار می رود، از نظر شما ویژگی عمده این کار برای حضور در آن چه می توانست باشد؟
در واقع یکی از دلایل مهم حضورم در این فیلم کاراکتری بود که قرار بود آن را بازی کنم چون اینقدر برایم جذابیت داشت که می دانستم چنین نقشی و با چنین ویژگی هایی قطعا به این زودی ها به من پیشنهاد نمی شود. من از این فیلم دفاع می کنم و فکر می کنم که اگر فیلم در زمان اکرانش موفق نبوده دلیل بر بد بودن فیلم یا فیلمنامه آن نیست. بیشتر به شرایط سینما برمی گردد.
فیلم دیگر شما که مثل «خنده در باران» نقش تان بر فیلم و مضمونش ارجحیت بیشتری دارد، «بیداری» است. با اینکه نقش شما به خاطر بازی در این فیلم در جشنواره سال گذشته دیده شد، اما این فیلم هم از جمله فیلم هایی محسوب می شود که انتظارات را بر آورده نکرد و موجی از انتقادات را به همراه داشت.
اولا که «بیداری» در جشنواره دیده شد و چون در سینمای اهالی رسانه مورد لطف مطبوعاتی ها قرار نگرفت دلیل بر بد بودن آن نیست! نشست مطبوعاتی فیلم پر از حاشیه برگزار شد و فکر می کنم که مطبوعاتی ها جو را تغییر دادند چون وقتی در سینماهای دیگر من فیلم را به همراه مردم دیدم، آنها این فیلم را دوست داشتند و خیلی ها با چشمانی گریان سراغ من آمدند و از آن تعریف کردند. من از بیداری حمایت می کنم و فکر می کنم از آن دست فیلم هایی شود که ۱۰ یا ۲۰ سال بعد آدم ها متوجه حرف آن بشوند و بفهمند که چه فیلمی ساخته شده. متاسفانه شما از همان ابتدای گفت وگو همه فیلم ها را ترور کردید؛ «خنده در باران» داریوش فرهنگ و «بیداری» فرزاد موتمن! که فکر می کنم توهین به صاحبان این آثار محسوب می شود.
اما کم فروش بودن فیلم آقای فرهنگ در اکران یا عدم توجه اهالی رسانه و انتقادات شان از بیداری دلیل بر توهین به شخصیت ایشان نداشت! من از دلیل پذیرفتن این فیلم ها برای بازی شما می پرسم.
علاوه بر این فیلم ها شما حتی به فیلم «مهمان» هم گفتید یک فیلم تجاری که از نظر من این فیلم اصلا تجاری صرف نیست. به هر حال فیلم تجاری همه کار می کند، حتی در آلبوم خواننده ها هم همیشه دو تا آهنگ شاد شنیده می شود.
قطعا بازیگر فیلم های تجاری بودن بد نیست و اصلا چه کسی می گوید که پول در آوردن از سینما بد است، یک تهیه کننده حق دارد که فیلمش را طوری تولید کند که بفروشد، اما یکی از مسائلی که بیش از هر چیز دیگری در کارنامه بازیگری شما دیده می شود، کمتر دیده شدنتان در این چند ساله اخیر است. با توجه به اینکه برخی از بازیگران مان وقتی در حوزه سینما کم کارتر می شوند، سعی می کنند بیشتر در عرصه تئاتر یا تلویزیون به فعالیت بپردازند، یعنی راهی پیدا می کنند تا همچنان خود را به عنوان یک چهره سرشناس حفظ کنند، شما چنین تصمیمی نداشتید که در یکی از این دو عرصه بیشتر فعالیت کنید؟
من سه سال پیش در نمایش «فیروزه»، کار پدرم بازی کردم! پنج سال هم هست که مشغول بازی در سریال «کلاه پهلوی» هستم که یک سریال بسیار عظیمی است. علاوه بر این سریال هم تله فیلم های زیادی کار کردم که کار «پل» خانم پاکروان یکی از کارهای اخیرم به شمار می رود. شما اطلاع داشتید!؟
اتفاقا این سریال جزو سریال هایی بود که در زمان مونتاژ از آن گزارشی تهیه کردم و می دانم که سریال یا فیلم های تاریخی، زمان و انرژی زیادی را هم از بازیگران آن کار و هم از عواملش می گیرد اما منظور من کم کاری شما در سال های اخیر به نسبت سال های شاید پر فروغ ترتان بود.
من در تئاتر کار کردم، در تلویزیون هم کار کردم و در سینما هم سالی یک بار فیلم بازی کردم و این برایم کافی است. مسابقه دو نیست که حالا من هر سال بیایم هم تئاتر کار کنم و هم تلویزیون.
خانم فراهانی شما از بازیگرانی هستید که خیلی کم تن به مصاحبه می دهید و اگر من این سوالات را از شما پرسیدم و مایه دلخوری شما شده، فکر می کنم به این خاطر بود که مصاحبه را با پرداختن به فیلم های دیگر شما که در سال های اخیر بیشتر در آنها دیده شدید شروع کردم که در کمتر رسانه ای به بازی شما در آنها اشاره ای شده.
متاسفانه بیان شما از همان ابتدای مصاحبه شکل توهین آمیزی را به خود گرفت. مدام از فیلم های گذشته من به عنوان فیلم های تجاری یاد کرده اید، همین مسائل و همین رویکرد شما به کاری که ما برایش زحمت می کشیم باعث می شود که آدم تا شش ماه دیگر هم گفت وگو نکند.
پیش از شروع گفت وگو به بازی شما در فیلم های «وقتی همه خوابیم» و «پروانه ای در باد» اشاره کردم و اگر هم بحث فیلم های تجاری تان را به میان آوردم به خاطر ارتباط برقرار نکردن مخاطب با برخی از این فیلم ها بود، قطعا باید دلیلی برای مخاطب خود که شما را پیگیری می کند، داشته باشید.
شما به غیر از اشاره به فیلم های تجاری که من در آنها بازی کردم، بحث فیلم «بیداری» را هم به میان آوردی و خیلی راحت درباره آن داوری کردی و گفتی که فیلم ضعیفی است. چرا؟ چون مطبوعاتی ها از آن خوش شان نیامد. ببینید فیلم های ما مثل بچه هایمان می ماند، یک بچه ای ناخلف است و یک بچه ای می رود دکتر می شود ولی در نهایت ما بچه مان را دوست داریم.
این روزها فیلم «بی خداحافظی» با بازی شما در سینماها حضور دارد که به خاطر پرداختن به زندگی یکی از خوانندگان معروف پاپ، بالطبع مخاطبان زیادی را هم می تواند برای تماشای بازی رضا صادقی و البته پر بازیگران بودن آن، به سمت سینما بکشاند. از تجربه حضور در این کار برایمان بگویید.
این فیلم را هم من به خاطر همکاری که قبلا با احمد امینی در «چتری برای دو نفر» برایم رقم خورده بود پذیرفتم و فکر می کنم یکی از دلایل مهم حضورم در این کار همین مسئله باشد. برایم فیلم عزیزی است و از آن راضی هستم. فکر می کنم در همین حد کافی باشد.
من مسیری را تغییر ندادم و فکر می کنم که مثل همه هنرمندان که تجربه کردن کارهای متفاوت در پرونده اغلب شان دیده می شود، به نوعی من هم تجربه کردم اما در این میان تجربیاتی هم داشتم که به خاطر شرایط اجتماعی و اقتصادی دست به انتخاب آنها زدم که از بازی در آنها هم اصلا پشیمان نیستم