28
دسامبر
سال 1882 در
كندال،
كومبريا،
به دنيا
آمد. دوران
كودكي و
تحصيلات
اوليه اش
را در
وستون
سوپرمر در
سامرست
پشت سر
گذاشت.
1898
وارد
دانشكده
اون،
دانشگاه
منچستر مي
شود و در
رشته
فيزيك
مشغول
تحصيل مي
گردد.
1902
موفق به
دريافت
بورسيه
براي
تحصيل در
رشته
رياضي در
دانشكده
ترنتيتيدانشگاه
كمبريچ مي
شود.
1904
با عنوان
دانشجوي
ممتاز از
رشته
رياضي اين
دانشكده
فارغ
التحصيل
مي شود.
1906
دستيار
اول رصد
خانه
سلطنتي
گرينويچ
مي شود و
روي حركات
ستاره اي
شروع به
كار مي كند.
1907
به عضويت
هيات علمي
دانشكده
ترينيتي
در مي آيد.
1912
يك گروه
تحقيقاتي
را براي
مشاهده يك
كسوف به
برزيل مي
برد.
1913
به عنوان
استاد
ستاره
شناسي
دانشگاه
كمبريج
انتخاب مي
شود.
1914
مسئول
رصدخانه
كمبريج مي
شود. به
عضويت
انجمن
سلطنتي
پذيرفته
مي شود. بر
اساس
كارهايش
در
رصدخانه
سلطنتي،
كتاب
حركات
ستاره اي و
ساختار
جهان را
منتشر مي
كند.
1916
كار
درباره
تركيب
ستارگان
را شروع مي
كند. او
ادعا مي
كند كه
تشعشات
ستاره اي،
انرژي را
از مركز
ستاره دور
مي كنند و
اينكه
تشعشع نقش
مهمي در
حفظ تعادل
ستاره اي
دارد.
1918
به فرضيه
نسبيت
آلبرت
انيشتين (1955
ـ 1879)
علاقمند
مي شود.
كتاب
گزارشي
درباره
نظريه
نسبيت
نيروي
جاذبه را
منتشر مي
كند.
1919
با اينكه
مقرش
رصدخانه
دانشگاه
كمبريج
است ولي به
همراه يك
گروه
تحقيقاتي
ستاره
شناسان
رصدخانه
سلطنتي
عازم
جزيره
پريسيب
كامرون،
در ساحل
غربي
آفريقا،
مي شود. در 29
مه قرار
است كسوفي
رخ دهد و
او همراه
اين گروه
براي رصد
كردن آن
محل مي رود.
اين كسوف
فرصت
مناسبي
براي
آزمايش
نظريه
آلبرت
انيشتين
مي باشد كه
معتقد است
پرتوهاي
نور تحت
تاثير
جاذبه
قرار مي
گيرد.
مشاهدات
اين ستاره
شناسان
اولين
شواهد
رصدخانه
اي در
اثبات
نظريه
نسبيت عام
را فراهم
مي كند.
1920
فضا،
زمان،
جاذبه
كتابي
براي
توجيه
خوانندگان
عادي را
منتشر مي
سازد.
1921
به رياست
انجمن
ستاره
شناسي
سلطنتي
انتخاب مي
گردد. اين
دوره بمدت
2 سال است.
1923
نظريه
رياضي
نسبيت را
منتشر مي
كند.
1924
كارش را در
مورد
ارتباط
جرم و
تابندگي
ستارگان
ارايه مي
دهد. اين
مساله
باعث
تجديد نظر
كلي در
نظرات
تكاملي
ستارگان
مي شود. وي
همچنين در
اين سال
موفق به
ديافت
مدال طلاي
انجمن
ستاره
شناسي
سلطنتي
بخاطر
كارش در
مورد
سحابي هاي
برون
كهكشاني و
كهكشانها،
مي شود.
1926
كار وي در
مورد
ساختار
ستارگان
در كتاب با
نفوذش با
نام اجزا،
دروني
ستارگان
منتشر مي
شود. وي
اولين
ستاره
شناسي است
كه در مورد
ارتباط
جرم و
تشعشع
حاصله سخن
گفته است.
وي همچنين
نظريه تپش
ستاره هاي
متغير
قيفاوسي (اينكه
بعضي
ستاره ها
بخاطر
فشار
دروني
منبسط و
منقبض مي
شوند) را
ارايه مي
كند. نظريه
ديگرش اين
است كه
كوتوله
هاي سفيد (ستاره
هايي كه بر
اثر جاذبه
از بين
رفته اند)
ممكن است
خيلي
متراكم
باشند.
1927
كتاب
ستارگان و
اتمها كه
براي
مخاطب
معمولي
نوشته شده
است را
منتشر مي
كند.
1928
كتاب
طبيعت
دنياي
مادي را
براي
مخاطبان
عادي
منتشر مي
كند.
1930
عنوان
شواليه را
از شاه
جورج پنجم
دريافت مي
كند.
1933
كتاب جهان
در حال
انبساط وي
كارهاي
ادوين
هابل (1953 ـ 1889)،
ستاره
شناس
آمريكائي،
و ديگران
را در مورد
انبساط
جهان،
براي عموم
مردم قابل
فهم مي كند.
1938
از دست شاه
جورج ششم،
نشان
لياقت
دريافت مي
كند و به
سمت رئيس
اتحاديه
بين
المللي
ستاره
شناسي
منصوب مي
شود.
1944
عمل جراحي
وي موثر
واقع نمي
شود و در 22
نوامبر از
دنيا مي
رود.
1946
كتاب
نظريه
بنيادين
وي بعد از
مرگش
منتشر مي
شود.
1947
انجمن
سلطنتي
ستاره
شناسي، از
اين سال به
بعد به هر
كار
ارزشمند
ستاره
شناسي
نظري مدال
ادينگتون
اعطاء مي
كند.
